Mijn naam is Linda Venrooij, ik ben 24 jaar oud en ik woon in Gemert.
Op 25-02-1987 werd ik geboren in Beek en Donk waar ik tot mijn 21e ben blijven wonen.
Het merendeel van mijn schooltijd heb ik dan ook in Beek en Donk doorgebracht. Begonnen op peuterspeelzaal "t Hummelhonk" gevolgd door basisschool "De Raagten" (Waar ik mijn beste vriendinnetje Dominique ook van ken..dat zal ondertussen wel bijna een jaar of 20 zijn nu?!) en uiteindelijk naar het Commanderij College Laarbeek.
Toen ik mijn diploma VMBO gehaald heb, ben ik in Eindhoven op het ROC de opleiding SPW4 gaan volgen.
Deze had ik in 4 jaar afgerond. In het 4e jaar ben ik gaan stage lopen op de Hoge Hees in Beek en Donk. Hier worden cliënten met een licht verstandelijke beperking begeleid. Sinds mijn stageperiode ben ik daar gebleven en tot op heden werk ik er dus nog steeds. (véél te leuke collega's!)

Mei 2006 is mijn moeder, Leonie, overleden. Zij was de meest lieve, sociale, creatieve, gezellige en allerbeste moeder die ik me kan bedenken. Ik moet haar al ruim 5 jaar missen en dat doet me, vooral de laatste 1.5 jaar weer, erg veel pijn.
Dat ze nooit Arno heeft kunnen leren kennen vind ik ontzettend jammer. Die twee zouden het onwijs goed met elkaar kunnen vinden en zouden uren kunnen praten over vanalles en nog wat.
En dat ze nooit aan Daan en Jesse kan laten zien wat voor een fantastische oma ze is, want dat is ze! Ze zou het geweldig vinden om met die twee mannen te spelen, te ravotten, te leren en vooral van ze te genieten.
Wel weet ik dat Daan en Jesse een onwijs grote beschermengel hebben. Ons mam zal altijd over hen waken en ze zal altijd heel dicht bij ons zijn.
Mijn vader is gelukkig een ongelooflijk lieve opa voor Daan en Jesse. Twee keer per week worden de heren verblijd met een bezoekje van opa en dan genieten ze volop. Zowel Daan en Jesse als ons pap genieten van de tijd samen en spelen er op los. Dat maakt me gelukkig, zo'n lieve opa voor de kindjes. En ik weet dat ook mama op deze momenten altijd meekijkt en geniet.

Onze trouwdag zal voor mij, behalve geluk en plezier, ook wel even verdriet brengen. Het feit dat ons mam er niet bij kan zijn als ik ga trouwen vind ik nu al moeilijk, laat staan als het echt zover is. En de jurk uitzoeken, dat had ik zo graag met haar willen doen. Ik heb wel 100x in haar trouwjurk gestaan vroeger. Dat was altijd een van de favorieten kledingstukken uit de verkleedmand.
Ja..het zal ook wel even slikken worden.

Waar ik als laatste nog graag een stukje over kwijt wil is over mijn lieve vriendinnen.
Helaas zie ik hen al een hele tijd niet meer zo vaak, vooral vanwege gebrek aan tijd/puf om op stap te gaan.
Maar gelukkig houden we wel altijd contact met elkaar, op welke manier dan ook, en zie ik ze -als ik aanwezig ben dan ;) - met het volleyen iedere week.
Maar ondanks dat we elkaar niet meer zo vaak zien, heb ik nog altijd ontzettend veel aan deze meiden. Ze staan altijd voor me klaar en als we weer eens samen zijn is het altijd gezellig.
We kennen elkaar door en door en ze zijn voor mij super belangrijk. Zonder hen zou mijn trouwdag ook niet compleet zijn!

Eén van mijn favoriete nummers en ook erg speciaal voor Arno en mij:
Guus Meeuwis - Wees maar niet bang